Datum:

oktober 2003
Titel: Wielrenster Baukje Doedee weet nog niet waar ze komend seizoen fietst

Balletje opgooien voor nieuw team
door Barry van der Hooft
GOES - Haar lichaam is nog altijd niet in optimale conditie en daarom reed Baukje Doedee (27) zaterdag in haar eigen tempo. Tijdens de eerste wedstrijd van de Zeeuwse ATB Cup in `s-Heer Arendskerke finishte ze als tweede, om zich enkele uren later voor de televisie te nestelen. Doedee bekeek de finale van het WK op de weg voor vrouwen en zag voormalig ploeggenote Susanne Ljungskog opnieuw wereldkampioen worden. ,,Maar ik was net zo blij geweest als Mirjam Melchers had gewonnen``, zegt Doedee.
De kritiek vanuit het Nederlandse kamp op de overwinning van de Zweedse was ongezouten. Jean-Paul van Poppel, de partner van Melchers, noemde Ljungskog een takkenwijf en bondscoach Egon van Kessel vond dat ze de regenboogtrui gestolen had. Baukje Doedee kijkt er iets anders tegen aan. ,,Susanne is gewend om altijd alles alleen te moeten doen``, zegt de Zeeuwse wielrenster. ,,Ze probeert mee te zitten in de kopgroep, om het dan in de sprint af te maken. Melchers zat nu ook alleen mee vooruit en nam het initiatief om Jeannie Longo terug te halen. Dat had Mirjam nooit gedaan als ze onzeker was geweest over haar sprint. Op het WK in Zolder zei Mirjam vorig jaar al dat ze Susanne kon hebben in de sprint. Als je dat denkt, dan is het jouw taak het gat dicht te rijden.``
Volgens Doedee speelde Ljungskog het tactische spelletje dus heel goed. Ze heeft wel een vermoeden wat de Scandinavische moet hebben gedacht. ,,Wil jij het afmaken in de sprint? Dan rijd jij het gat ook maar dicht. Toen de finish in zicht kwam was ik gewoon onpartijdig. Melchers en Ljungskog zijn allebei echte sportvrouwen die er alles voor over hebben. Het succes komt hen niet aanwaaien en af en toe lijkt het er zelfs op dat ze zichzelf martelen. Het maakte me dus niet uit wie er zou winnen.`` Randvoorwaarden
Doedee reed afgelopen seizoen voor het Spaanse Catalunya-Aliverti-Kookai en leefde als profwielrenster in Italië. Ze maakte de wereldkampioene van dichtbij mee en leerde veel van haar. Ljungskog vertrok begin juli echter hals over kop bij het team en maakte het seizoen af bij het Nederlandse BIK-Powerplate. Het vertrek van de kopvrouwe had een financiële achtergrond, maar ook de slechte randvoorwaarden speelden een rol.
,,Laat ik vooropstellen, dat ik heel blij ben dat ik naar Italië ben gegaan. Maar ik heb nog nooit een ploeg meegemaakt waar je zó slecht werd verzorgd en alles zo slecht geregeld was. Susanne ging weg omdat de ploeg de financiële verplichtingen niet nakwam, maar ook door die randzaken. Dat sloeg echt helemaal nergens op.``
Bij het NK tijdrijden kwam Doedee op 27 augustus voor het laatst in actie op de weg. Daarna zette ze een punt achter haar seizoen, omdat ze fysiek nog steeds niet in orde was. ,,Het leek wel of ik achteruit fietste. Ik wist niet waar ik de energie vandaan moest halen om nog verder te gaan. Ik had een virusinfectie opgelopen en dat is net als bij de ziekte van Pfeiffer: het blijft een tijdje hangen. Door te rusten ben ik wel opgeknapt, maar ik had geen zin om thuis achter de geraniums te blijven zitten. Daarom ben ik nu weer aan het werk, als invalkracht op de school voor moeilijk lerende kinderen waar ik tot vorig jaar ook heb gewerkt.`` Eigen ploeg
Eén ding is inmiddels zeker: terug naar Italië gaat ze niet meer. Doedee: ,,Alles wat ik vooraf wilde rijden, heb ik ook kunnen rijden. De Giro, de Tour Féminin. Maar er is toch een beetje een negatief gevoel blijven hangen. Ik heb nu hier en daar een balletje opgegooid bij andere ploegen. De situatie is echter niet zo makkelijk. Bij de vrouwen gaat het net als in het mannenwielrennen moeizaam. Er stoppen niet voor niets drie ploegen in Spanje. En een eigen ploeg opzetten, zoals destijds met Neckermann, zie ik er ook niet meer van komen. Mijn man Fonny regelde toen alles, maar dat was enorm veel werk. En sponsors stappen er tegenwoordig niet meer zo makkelijk in als vroeger.``
Haar toekomst is daarom nog in nevelen gehuld. ,,Ik heb nu nog niets, maar het aanbod om naar Italië te gaan kwam ook pas in januari``, blijft Doedee positief. ,,Dat was allemaal snel geregeld en als je iets wilt, is er altijd wel wat mogelijk. Ik zou best wel weer voor een buitenlandse ploeg willen rijden, omdat ik nu qua wedstrijden een leuk jaar heb gehad. Trouwens, de Nederlandse ploegen rijden ook steeds meer internationale wedstrijden en dus een aantrekkelijker programma.``
Om toch bezig te blijven is Baukje Doedee van plan de Zeeuwse ATB Cup op de mountainbike af te werken. ,,Want ik vind het gewoon hartstikke leuk om te doen``, zegt ze. ,,In `s-Heer Arendskerke heb ik nog geen honderd procent gegeven, maar ik voel me wel steeds beter. In principe wil ik daarom alle wedstrijden gaan rijden. Behalve die in Hulst, want dan heb ik een feestje.``