Zeeuwse Ren- en Tourclub Theo Middelkamp viert vijftigjarig bestaan
door Barry van der Hooft

BIEZELINGE - Hij moet diep in zijn geheugen graven, maar komt uiteindelijk toch met een antwoord. ,,Het moet 1955 geweest zijn“, zegt Jo de Roo. De voormalig beroepsrenner reed in dat jaar met vijf clubgenoten met het team van wielervereniging Theo Middelkamp voor de eerste keer het clubkampioenschap van Nederland. De negende plaats bij het debuut zou daarna gevolgd worden door vier zeges voor de club die vandaag het vijftigjarig bestaan viert.
De eerste zege, in 1957 in Wijk bij Duurstede, is één van de hoogtepunten in de rijke historie van de jubilaris. Na een moeizame opstartperiode ontwikkelde de Zeeuwse Ren- en Tourclub Theo Middelkamp zich tot de grootste wielervereniging van Zeeland, die vijftig jaar na de oprichting over ruim driehonderd leden beschikt. Grote successen bleven de afgelopen twee decennia achterwege, maar bij een blik in het verleden passeren klinkende (wieler)namen de revue.
Erelid Jo de Roo was present bij de eerste vier successen. ,,Fester, wanneer wonnen we ook weer precies?“, vraagt de inwoner van Biezelinge aan Fester Aarts. De huidige voorzitter van Theo Middelkamp somt ze één voor één op. ,,1957, 1958, 1961 en 1962.“ De Roo vult Aarts direct aan. ,,En we hadden er nog meer kunnen winnen, maar in 1959 mochten we niet vertrekken. Waarom? Omdat de derailleurs aan onze fietsen hingen. Dat mocht toen niet en daarom werden we gediskwalificeerd. Anders hadden we dat jaar hoogstwaarschijnlijk ook nog gewonnen.“
De Roo reed in die jaren samen met onder anderen Piet Rentmeester, Arjaan de Schipper, Miel Verstraete, Jan Westdorp, Raf Gijsel, Piet van Hees, Bram van Sluijs, Jaap Bruggenkamp, Ferdi Boonman en Jaap Huissoon. Hoewel De Roo in 1958 profwielrenner werd, bleef hij de clubkampioenschappen toch met de ploeg van Middelkamp rijden. Altijd met zes renners en vanaf 1964 werden dat er vier. De Roo: ,,Na 1965 heb ik er niet meer aan meegedaan. Ik voelde er niet meer zo veel voor. Het is niet zo dat ik er tegenaan begon te hikken, want je deed het toch voor je club. En hoe dichterbij het kwam, hoe meer het begon te leven.“
Sterkhouders
In de jaren na de successen van de generatie met De Roo, Rentmeester, Verstraete en Huissoon werd het even stil rond Middelkamp. Toch diende zich weer een groep nieuwe sterkhouders aan. Jan Raas en Cees Priem zijn de meest bekende en samen met Peter Hoondert, Henk de Jong, Tonny Huyzen en Heddie Nieuwdorp legden ze tijdens het Nederlands clubkampioenschap van 1978 beslag op de tweede plaats. Raas en Priem waren op dat moment al enige jaren prof en Raas won in datzelfde jaar drie etappes in de Tour de France en reed één dag in de gele trui. ,,In vergelijking met die jaren, ligt het clubgebeuren nu heel anders“, weet Fester Aarts. ,,Nu gaat alle aandacht naar de sponsorploegen.“
De voorzitter is er trots op dat Theo Middelkamp ook een groot aantal individuele kampioenen heeft voortgebracht. ,,We hebben een jaar gehad waarin Jan Raas, Cees Priem en Keetie van Oosten-Hage in Hoogerheide in drie verschillende categorieën allemaal Nederlands kampioen werden“, vertelt Aarts met gepaste trots. ,,Ik denk niet dat er veel verenigingen zijn die dat ook kunnen zeggen. Zo’n periode als met Raas zal er hier nooit meer komen. Raas, Priem, Van Oosten-Hage en ook Kees Bal waren van uitzonderlijke klasse. Ik weet ook wel dat dat toevalstreffers waren, maar je moet ze wél hebben.“
Momenteel beschikt de ZRTC over ruim driehonderd leden, die in drie categorieën kunnen worden verdeeld. ,,We hebben 115 licentiehouders en zo’n honderd tourleden“, zegt Aarts. ,,En dan zijn er nog een kleine honderd leden die niet echt meer actief wielrenner zijn.“
Een prestatieve amateurploeg hoeft Middelkamp niet per se te hebben binnen de vereniging. Aarts: ,,De club schept de mogelijkheid om te fietsen, wij gaan geen renners ronselen om prestaties neer te zetten. Een paar jaar geleden hadden we daar een verschil van inzicht over met Rob Koole en François Franse. Zij vonden dat we voor een premiestelsel, kleding en vergoedingen moesten zorgen. Maar Middelkamp is een vereniging en geen sponsorploeg. Dat houden we zo, want als je niet uitkijkt valt zo’n ploeg zo uit elkaar.“
De Roo en Aarts zijn het erover eens dat een talent niet alleen goed moet kunnen fietsen. ,,Er komt veel meer bij kijken“, weet Jo de Roo. ,,Vroeger werkte je gewoon naast het fietsen, maar je voelde je wielrenner. Nu is het anders, als je iets wilt bereiken moet je alles opzij zetten. Je moet er al vroeg beroepsmatig mee bezig zijn.“
En fietsen er bij Middelkamp inmiddels weer grote talenten? Aarts: ,,Wat is een talent? Er zijn jongens die goed rijden, maar alleen Johnny Hoogerland en Richard Slabbekoorn steken er de laatste jaren echt boven uit.“
Om zich verder te kunnen ontwikkelen fietst het tweetal wel al enkele jaren voor een andere ploeg. Maar net als De Roo, Raas en Priem zijn ze nog wel gewoon lid van Theo Middelkamp. De Roo: ,,Zo gaat het in het wielrennen. Je blijft toch vaak gewoon lid van je eerste club.